Witam,

Zastanawiam się, na ile powszechne jest porzucanie gier na PC (zarówno AAA, jak i mniejszych tytułów) i przechodzenie całkowicie na klasyki — czy to na Amidze, czy w emulacji. A może nawet nie tylko Amiga?

Pytam, bo ostatnio rozmawiałem z bratem o tym, że mój PC zaczyna nie wyrabiać z nowszymi grami. Na Linuxie wydajność jest u mnie zauważalnie niższa niż na Windowsie, którego nie chcę używać. W ramach żartu (albo i nie) zasugerował, żebym przerzucił się na gry amigowe.

I tak się zacząłem zastanawiać — czy ktoś z Was faktycznie zrobił taki „powrót do klasyki”? Czy traktujecie to jako główną platformę do grania, czy raczej dodatek do PC/konsol?

Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?

Pozdrawiam
Thom

Ja od dobrej dekady jeśli grywam to tylko na prawdziwej PSX, a i to sporadycznie ze 2-3 razy w roku po 2-3 godz w sesji. A emulator używam tylko do zabawy Basiciem na CPC, np by obczaić działanie fantastycznych pomysłów jakie tworzy społeczność fanów BBC Micro, a Basic na CPC jest dość podobny by łatwo je przetłumaczyć. :)

Zastanawiam się, na ile powszechne jest porzucanie gier na PC

CzesiekGPT napisał:

1. Trendy rynkowe
Emulatory i retro-konsolowe rynki rosną: Dane z np. Steam pokazują, że gry retro, remastery i kolekcje klasyków (np. Sega Genesis Classics, Amiga Forever) cieszą się rosnącą popularnością. Chociaż dokładne liczby, ilu graczy "porzuca" nowe gry, nie są jawnie publikowane, rosnąca sprzedaż emulacji i klasyków wskazuje na trend powrotu do starszych tytułów.
Rynek retro sprzętu: Odnawianie Amigi, NES-a czy SNES-a oraz sprzedaż mini-konsol (SNES Mini, Sega Mini) wskazuje, że spora grupa graczy powraca do klasyków, często zamiast inwestować w nowe produkcje AAA.
2. Ankiety graczy
Ankiety na portalach typu Reddit (r/retrogaming, r/pcgaming), GOG Galaxy, czy serwisy typu Steam Community wskazują, że wielu graczy:
Kupuje nowe gry, ale gra w nie krócej niż w klasyki.
Wraca do klasyków dla nostalgii lub stabilności gameplayu.
Używa emulacji do grania w starsze tytuły, które trudno znaleźć w sklepach.

Przykład z ankiety GOG (2022): ~45% respondentów przyznało, że w ciągu ostatniego roku więcej czasu spędziło na starszych grach niż nowych produkcjach AAA.

3. Badania akademickie
Badania psychologiczne i socjologiczne nad graczami retro (np. z Journal of Gaming & Virtual Worlds):
Wskazują, że powrót do klasyków wiąże się z poczuciem kontroli, nostalgii, i unikaniem presji społecznej związaną z nowymi grami (lootboxy, mikrotransakcje, rywalizacja online).
Niektórzy badacze opisują to jako „granie w klasyki jako forma odpoczynku od współczesnej presji gamingowej”.
4. Obserwacje społecznościowe
Fora i serwisy retro gamingowe (np. Lemon Amiga, AtariAge) wskazują, że część graczy z PC porzuca nowe tytuły AAA na rzecz emulacji i klasyków, szczególnie jeśli:
Gry nowe są mocno zoptymalizowane pod mikrotransakcje.
Gracz szuka gry offline, a nie online.
Liczy się nostalgiczną wartość tytułu lub grywalność ponad grafikę.

Podsumowując, tendencja istnieje, ale nie jest dokładnie zmierzona na dużą skalę: rosnące zainteresowanie emulacją i klasykami, ankiety graczy i badania psychologiczne sugerują, że spora grupa graczy PC przynajmniej okresowo porzuca nowe gry na rzecz starszych, bardziej stabilnych produkcji.

czy ktoś z Was faktycznie zrobił taki „powrót do klasyki”?

Przyznaję się: stare gry są tak samo dobre jak stara muzyka czy stare filmy.

Moim zdaniem do starych gier wracają raczej Ci, którzy grali w nie za dzieciaka. Patrząc na młodzież (syna i jego znajomych), brak ochoty nawet do ruszenia czegoś, co wygląda w ten sposób jak tamtejsze gry, pokazuje że młode pokolenie wcale do tego nie ciągnie. Oni raczej do lat gdzie były pierwsze Call Of Duty i tym podobne jakościowo gry. I w sumie ich rozumiem. Na tą chwilę problemem są przede wszystkim mikro transakcje, a także coraz bardziej odczuwalne wpychanie wszystkiego w online. Ja natomiast ze względu na wiek, niezbyt często w ogóle sięgam do gier. Wrócę czasem do czegoś z Ami, oczywiście na WinUAE bo jest to dużo wygodniejsze, lub właśnie czego ze starych gier PC. Ale to może ze dwa razy w roku.

Moim zdaniem do starych gier wracają raczej Ci, którzy grali w nie za dzieciaka.

No to masz spostrzeżenia jak mój dziadek, który mawiał:
„Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci.”