Jak mi mógł umknąć Brutalism ? Nadrabiam!
Ale tak w ogóle to fajna, świeża inicjatywa. Brawo Slay! No i te wspominki z tworzenia Smoke & Mirrors. Uwielbiam to demo i niezapomnianym przeżyciem było dla mnie oglądanie tej prodki na big-screenie wraz ze Slayem i Jazzcatem podczas Hex Pistons (o powrocie z nimi przez lasy i jeziora już nie wspomnę ). Jednym słowem - jakie to szczęście być amigowcem!

Super sprawa. Najfajniejsze to te zdjęcie z Jagodą u was. Ja to bym mógł wymienić ze 4 produkcje ghostown lepsze od smole & mirror🥰. Ale co tam ciekawie się to czytało. Czekam na kolejne odcinki.

Dzięki za ten art. Znowu mam ciary przy Smoke and Mirrors, resztki włosów na głowie stają dęba ... Dla mnie to produkcja idealna... To był zaszczyt odpalać Wasze prodki na kompomaszynie na LoadErrorach <3

Dzięki za mile spędzony czas.

Ja w demach zawsze podziwiałem przede wszystkim muzykę, dopiero później grafikę, ogólny pomysł. Przykro mi. Nie bijcie.

Ja w demach zawsze podziwiałem przede wszystkim muzykę, dopiero później grafikę, ogólny pomysł. Przykro mi. Nie bijcie.

Nie ma w tym nic złego. Demoscena to nie zupa pomidorowa - nie każdy musi ją lubić.

Jakiś czas temu pewien bardzo fajny człowiek ze świata retro gier (który bardzo dużo streamuje na YouTube) powiedział (puszczając w przerwie demo dla Atari XL/XE z chodzącym pieskiem - sorry, nie pamiętam teraz tytułu), że lubi dema z fabułą, animacjami. Napisałem mu wtedy na czacie "To znaczy, że nie lubisz dem tylko filmy animowane."

W ostatnim 10-15 latach odłamy retro demosceny przez związki z retro społecznością i retro imprezami, trochę za bardzo przeplatają się ze społecznością retro graczy, kolekcjonerów. To nie są ludzie pasjonujący się demosceną w czasach jej świetności i teraz trochę na opak ją postrzegają. Zauważyłem na przykład, że Atarowcy bardzo mocno wiążą robienie gier z demosceną. Gdy zapyta się Atarowca o to co ciekawego było na Last Party czy Silly Venture to pierwsze co się usłyszy to listę gier jakie tam pokazano.
W świetle tego przypomne, że w latach 90, zanim na party zaczęli (jawnie) pojawiać się pecetowcy, uruchomienie gry na party było uważane za szczyt lamerstwa. I nawet nikomu nie chciało się na takich imprezach rżnąć w giery, bo tych ludzi interesowało zupełnie coś innego. Dopiero gdy na party zaczęli przyjeźdżać grzybiarze ze swoimi pecetami to na party-place zaczęły pojawiać się gry. Niektórzy przyjeżdżali po to żeby urządzać sobie LAN-party i przez całe 2-3 dni nie odchodzili od Dooma. Początkowo kręciło się głową z niedowierzaniem, ale potem jakoś się przywykło do tego gatunku "demosceniarzy".