Komentowana treść: "Moon Child" - gra, której nie było
12.04 14:14
[#1]
Re: "Moon Child" - gra, której nie było
Całkiem zgrabnie to wygląda, ciekawy jest ten dłuuuuuugi skok postaci i jego animacja. Chociaż ja akurat takiej grafiki nie lubię.
Każdy element graficzny (poza postacią) jest całkiem fajnie narysowany, ale gdy się te wszystkie elementy ustawi na jednym ekranie to widać, że każdy z nich jest odrębnym bytem. A to przez to, że każdy element ma jakby własną, odrębną monochromatyczną paletę kolorów. To ma taką trochę spectrumową stylówę (tylko oczywiście po tysiącu lat ewolucji). Trochę jak rysunki dzieci: dach domku musi być ostro czerwony, liście drzewa jaskrawo-zielone, pień drzewa brązowy, słońce żółte, niebo niebieskie.
Gdy wraz z premierą kości AGA, Amiga dostała 256 kolorów to właśnie nastała epoka tego typu grafiki, bo kolorów już nie brakowało i ludzie starali się pokazać jak najwięcej z nich niezależnie od tego czy trzeba było czy nie. Takie typowe "amigowanie". Nie mówię, że wszyscy wszędzie tak robili, ale wiele produkcji miało taką jarmarczną kolorystykę w której każdy element miał swoje odrębne kilka/kilkanaście kolorów i nie współgrał z resztą. Ja chyba wolę bardziej ujednoliconą grafikę, nawet trochę bardziej szaroburą niz wypalającą oczy swoją jaskrawością.
Oczywiście nie zmienia to faktu, że gra mogła być fajna (chociaż pewnie mało innowacyjna). Gdyby nie była to pewnie Psygnosis by się nią nie zaintersowało.
Każdy element graficzny (poza postacią) jest całkiem fajnie narysowany, ale gdy się te wszystkie elementy ustawi na jednym ekranie to widać, że każdy z nich jest odrębnym bytem. A to przez to, że każdy element ma jakby własną, odrębną monochromatyczną paletę kolorów. To ma taką trochę spectrumową stylówę (tylko oczywiście po tysiącu lat ewolucji). Trochę jak rysunki dzieci: dach domku musi być ostro czerwony, liście drzewa jaskrawo-zielone, pień drzewa brązowy, słońce żółte, niebo niebieskie.
Gdy wraz z premierą kości AGA, Amiga dostała 256 kolorów to właśnie nastała epoka tego typu grafiki, bo kolorów już nie brakowało i ludzie starali się pokazać jak najwięcej z nich niezależnie od tego czy trzeba było czy nie. Takie typowe "amigowanie".
Nie mówię, że wszyscy wszędzie tak robili, ale wiele produkcji miało taką jarmarczną kolorystykę w której każdy element miał swoje odrębne kilka/kilkanaście kolorów i nie współgrał z resztą. Ja chyba wolę bardziej ujednoliconą grafikę, nawet trochę bardziej szaroburą niz wypalającą oczy swoją jaskrawością.Oczywiście nie zmienia to faktu, że gra mogła być fajna (chociaż pewnie mało innowacyjna). Gdyby nie była to pewnie Psygnosis by się nią nie zaintersowało.
12.04 14:16
[#2]
Re: "Moon Child" - gra, której nie było
Zawsze mnie dziwiło, że bankructwo Commodore miało aż taki wpływ na przerwanie prac nad mocno już zaawansowanymi produkcjami. Przecież ogłoszenie bankructwa wcale nie oznaczało, że w tym dniu nagle wszyscy się przesiadają na inne platformy.
Prawdę mówiąc większość moich znajomych wtedy graczy nawet nie wiedziała, że Commodore przestało istnieć, mieli to serdecznie w nosie. A nie-gracze też robili swoje, nie rzucali się nagle z mostu do bagna (w domyśle MS-DOS). Spokojnie jeszcze dałoby się skończyć i zepchnąć jakąś produkcję (zwłaszcza od Psygnosis). Tym bardziej, że amigowe produkcje były wtedy zwykle tworzone przez 2-5 osób, a nie jakieś wielkie zespoły z tymi wszystkimi: managerami, pensjami, wynajętymi biurami, firmowym sprzętem. Często tworzyli te gry za darmo i mieli dopiero procent od każdej sprzedanej sztuki.
Prawdę mówiąc większość moich znajomych wtedy graczy nawet nie wiedziała, że Commodore przestało istnieć, mieli to serdecznie w nosie. A nie-gracze też robili swoje, nie rzucali się nagle z mostu do bagna (w domyśle MS-DOS). Spokojnie jeszcze dałoby się skończyć i zepchnąć jakąś produkcję (zwłaszcza od Psygnosis). Tym bardziej, że amigowe produkcje były wtedy zwykle tworzone przez 2-5 osób, a nie jakieś wielkie zespoły z tymi wszystkimi: managerami, pensjami, wynajętymi biurami, firmowym sprzętem. Często tworzyli te gry za darmo i mieli dopiero procent od każdej sprzedanej sztuki.
12.04 20:50
[#7]
Re: "Moon Child" - gra, której nie było
@Artur Jarosik, post #5
Rozeznałbyś się w takim kodzie? Podziwiam. Ja bym chyba osiwiał do reszty gdybym miał analizować takie cudze źródła.
Choruję na dziwną przypadłość, że strasznie mnie męczy i denerwuje analizowanie cudzego kodu. Znacznie szybciej i z przyjemnością coś sam napiszę niż wyczaję o co autorowi chodziło. Mogę zapożyczyć jakiś pomysł na rozwiązanie, coś zaimplementować na podstawie słownego opisu zasady. Ale gdy to już jest ciągiem komend to zaczynam się już czuć jak w pracy i wtedy potrzebna jest dodatkowa motywacja, bo przyjemności już nie ma.
Ja bym chyba osiwiał do reszty gdybym miał analizować takie cudze źródła. Choruję na dziwną przypadłość, że strasznie mnie męczy i denerwuje analizowanie cudzego kodu. Znacznie szybciej i z przyjemnością coś sam napiszę niż wyczaję o co autorowi chodziło. Mogę zapożyczyć jakiś pomysł na rozwiązanie, coś zaimplementować na podstawie słownego opisu zasady. Ale gdy to już jest ciągiem komend to zaczynam się już czuć jak w pracy i wtedy potrzebna jest dodatkowa motywacja, bo przyjemności już nie ma.
12.04 20:55
[#8]
Re: "Moon Child" - gra, której nie było
@deez, post #6
Na tym kanale są też filmiki z analizą z innych gier.
Ej, faktycznie!
Nie zerknąłem wcześniej na ten kanał. Dodałem do subskrybowanych i kiedyś muszę sobie pobieżnie obadać niektóre filmy, bo widzę, że analizowane są tam gry z mocno kombinowaną grafiką. Pewnie większości z tych rzeczy nie zrozumiem, bo takie typowe amigowe 2D to nie moja bajka, ale może być ciekawe.
Dzięki za zwrócenie uwagi, że jest tam tego więcej.
